_انسانهایی که در پی خوبی هستند بدون اینکه متوجه باشند دارن یکی از بزرگترین نقص های انسانی یعنی تایید طلبی را نشان می دهند._در پی این نباشید که آدم خوب و باکمالات باشید زیرا اگر از آن چارچوب لغزش کنید،ملامت و سرزنش شما را هر لحظه آزار خواهد داد،فقط در لحظه باشید و در جستجوی تنبیه و تشویق خود نباشید._دنبال رو بودن،نهایت مسخ بشریت است._شغل،برای کسانی است که خود را در برابر خداوند کسی می دانند و توهم جدایی دارند،انسانهای بزرگ که در برابر خدا خود را هیچ می دانند به شغل و در آمد هیچ احتیاجی ندارند و همیشه دارا و بی نیاز هستند._ حقیقی،در ندانستن و سکون است._زندگی شیرین است و جرات،چاشنی آن،خودکش از حقارت است و باخت چاشنی او،مرگ آگاهانه ،بی ادبی به درگاه خداوند است و کار دلیران._مرگ،پابان یک تجربه است و تجربه خوب و بد ندارد.موسی و فرعون به فراخور،هر کدام تنها یک تجربه بودند._کثرت جمعیت جهان،نشان از بی معرفتی مردمان دارد اگر آدمی از یک نفر تمام تجربه و درس را می گرفت نیازی به کثرت جمعیت نبود._دیده شدن در نادیده شدن است._جهان،جهان اذهان است و اذهان قائم به فرد،برای همین است که هیچ چیز مطلق نیست._اشتباه ما انسانها در اینست که فکر می کنیم با حرکت به آرامش می رسیم.بزرگترین اشتباه بشریت،جستحوی برای شناخت از پیرامون بود._درصدد جبران چیزی نباشید،بهترین جبران، بودن با حضور است._انسانها تا روزی که بیدار نشوند،صرفا دستگاه اطلاعات سوخته هستند._گذشته، روزی گذرگاه تو بود و ،شایسته احترام است نه ملامت._زبان،پایین ترین ارتعاش آگاهیست و سکوت،بالاترین مرتبه آن.__دل،بی نیاز است به سواد،ذهن نیازمند به آن_دل ،پذیرای قانون عشق است.و عشق بی قانون است._به خودتان رحم کنید با حمل نکردن تفکرات دیگران._ رهایی،
برچسب:
نویسنده: علی حسینیان
تاريخ: سه
شنبه
23 آبان
1402 ساعت: 19:19